Paradijsvogel voor 1 dag

Eef

01 okt 2025

Als ik op het zorgpark Voorburg bij aankomst mijn fiets weg zet, hoor ik op de achtergrond een pauw roepen. Een beter welkomstcomité voor het Paradijsvogel Festival bestaat er niet. Tijdens het op slot doen van mijn fiets, stel ik mezelf de vraag: Leuk zo’n festival over mentale gezondheid. Maar wat is binnen die kaders eigenlijk de rol en vooral de meerwaarde van de vrijwilliger?

Voordat ik hem verlies, zet ik mijn gedachtekronkel even op papier. Dan loop ik verder de binnenplaats op. Die is heel sfeervol aangekleed. Er is versiering, kraampjes met eten, een koffiecorner en het hoofdpodium. Dit is zonder twijfel het bruisende middelpunt van het festival. Op het podium speelt een markant orkest met een vette Bossche tongval, helemaal geweldig! Dat is nog eens iets anders dan een pauw. Ze spelen heel toepasselijk voor vandaag David Bowie – Heroes.

Mijn plicht als reporter roept

Ik ga in gesprek met Helga van Esch, zij is vrijwilligster bij dit festival. Toen ze de vraag kreeg ‘Zou je tijdens het festival willen helpen?’, dacht ze meteen: “Ja natuurlijk, waarom zou ik me niet nuttig maken?” Kijk, That’s the vrijwilligers Spirit!

Helga heeft lang voor Cello gewerkt, en is op een bepaald moment uitgevallen en toen thuis komen te zitten. Dan ga je toch invulling en zingeving zoeken. Dat is nu eenmaal mens eigen. De laatste 25 jaar is Helga zelfbenoemd beroepsvrijwilliger, en ziet ze het als haar beroepsplicht om andere mensen te helpen.

Vrijwilligers zijn schatrijk

In principe heeft iedereen, betaalde kracht of vrijwilliger, natuurlijk evenveel tijd en hetzelfde aantal uren in een dag. Maar in tegenstelling tot de betaalde professionals hebben vrijwilligers nu eenmaal een streepje voor en de luxe om net effe iets meer tijd te nemen als mensen hun verhaal doen. En dat wordt gezien, gevoeld en gewaardeerd. Dit is voor een zorgpark als Voorburg, zoals tijdens dit Paradijsvogels Festival, van levensbelang. Zonder vrijwilligers is er geen festival. Kijk maar naar Helga, zij doet met liefde het werk waar anderen geen uren voor hebben.

Waarom het Paradijsvogels festival

Zorgpark Voorburg bouwt aan een gemeenschap waarin iedereen zich welkom voelt, met speciale aandacht voor mensen met een mentale kwetsbaarheid. Het festival weerspiegelt hoe mooi de samenleving eruit kan zien wanneer je elkaar ontmoet zonder oordeel. Op basis van gedeelde interesses, dromen en passies. Het is een alcoholvrij festival met kunst, muziek en eten. Hier wordt de kracht van creativiteit, verbinding en ontmoeting gevierd.

Helga helpt op het festival waar ze kan, maar ze is ook kritisch: “Ik heb natuurlijk niet de illusie dat iedereen de paradijsvogel in zichzelf vandaag hier vindt.”

Veilig en gezien

Echt onvoorwaardelijk de tijd nemen, dat doet Helga door vanuit een gezonde nieuwsgierigheid door te vragen. Gewoon vragen, omdat je het wilt weten. Het lijkt te simpel om waar te zijn. Maar toch blijkt dit de sleutel tot verbinding. Helga is benieuwd naar wat iemand beweegt en wat er écht speelt. Dat is wat ik hier zo tegenover haar op dit houten bankje meteen voel wanneer ik vertel over mijn persoonlijke geschiedenis met dit zorgpark. Er is meteen een oprechte belangstelling naar het hoe en wat.

Ik vertel haar dat voor mij dit zorgpark geen vreemde plek is met vreemde verdwaalde ‘gekke mensen’. Ik voel me hier onder deze mensen en op deze plek geen vreemdeling. Buiten deze kaders helaas wel. Hier op Herlaarhof heb ik in mijn jeugd heel veel weekenden versleten en verslonden. Het is een plek waar ik in een ander leven ooit deel van uitmaakte. Maar nu ik weer terug ben, voelt het als een thuishaven.

En dit komt door Helga. Ik vertel haar mijn persoonlijke verhaal omdat ik me veilig en gezien voel. Ik besef dat dit de meerwaarde is van een vrijwilliger op dit festival. Dit lelijke eendje voelt zich mede dankzij Helga voor een dag een paradijsvogel.