Op pad zonder pen en papier

Kees

19 mei 2026

Op een warme vrijdagochtend ontmoet ik Tom in de Verkadefabriek. Samen met 53 andere vrijwilligers helpt hij buren die met elkaar in conflict zijn geraakt weer met elkaar in gesprek te komen.

Bemiddelen doet hij niet alleen in zijn vrije tijd. Ook in zijn baan als mediator bij de gemeente Tilburg begeleidt hij mensen bij lastige gesprekken en bezwaren. Daarmee ligt zijn werk als vrijwilliger in het verlengde van zijn beroepsmatige werk.

Wederzijds begrip

“Het mooie aan buurtbemiddeling is om met buren die een conflict hebben een soort van bemiddelingsgesprek te voeren”, zegt Tom tijdens het fijne gesprek. “Als mensen weer naar elkaar luisteren en er wederzijds begrip ontstaat, is het voor mij eigenlijk al geslaagd.” De meeste burenruzies gaan over geluidsoverlast. Een enkele keer heeft Tom ook een casus met betrekking tot erfafscheiding behandeld. De looptijd van een traject is gemiddeld 1 tot 1½ maand. Na 6 weken neemt Tom weer contact met de betrokkenen op om te informeren of ze nog ‘on speaking terms’ zijn.

Hart om te luisteren

Tom benadrukt dat je als bemiddelaar geen hulpverlener bent. Je stelt ook geen diagnose. Je bent er om te luisteren. Je probeert ‘zonder pen en papier’. Dat wil zeggen met een open ‘mind’ het gesprek aan te gaan vanuit de grondhouding ‘ik luister naar je’.  Als buurtbemiddelaar moet je goed kunnen luisteren, doorvragen, een invoelend vermogen hebben en empathisch zijn. Bovendien is het belangrijk om de helicopterview te blijven houden, namelijk dat de focus altijd ligt op het streven om buren met elkaar in contact te brengen. Tom is gezegend met het talent dat hij vaak aanvoelt wat er speelt tussen mensen, zonder zich erin te verliezen.

Met z’n tweeën

De bemiddelaars gaan altijd met zijn tweeën op pad. Meestal gaat het om een mannelijke en een vrouwelijke bemiddelaar. Dat vindt Tom een goede zaak. Vrouwen kunnen over het algemeen beter luisteren. De zachtheid van de vrouw is een welkome aanvulling op een wat zakelijkere benadering door een man. Het fijne van met zijn tweeën gaan is ook dat je bij de ander een afwijkende manier van benaderen ziet, waar je van kunt leren.

Een stukje ‘wij’

Tom heeft voor zichzelf geen plannen uitgezet voor de toekomst. Hij leeft in het nu. Hij denkt verder niet na over wat er in het verschiet ligt. “Iets komt op je pad als je er aan toe bent”, benadrukt Tom. Hij is niet zo ambitieus en wil zich omringen met mensen van wie hij houdt. Tom snapt heel goed dat de beweging #vaniknaarwij gepromoot wordt door de gemeente ’s-Hertogenbosch. Veel buurtproblemen ontstaan omdat mensen op zichzelf zijn en individueel leven. In een buurt is juist ‘het stukje wij’ van essentieel belang. Weten wie je buren zijn!

“Je kunt niks fout doen, zolang je maar vragen blijft stellen”

Vanuit buurtbemiddeling wordt veel scholing aangeboden. In het begin vond hij het werk voor buurtbemiddeling wel spannend, nu is hij vooral nieuwsgierig. Het vrijwilligerswerk brengt hem veel. “Ik hoor ergens bij. Ik draag iets bij aan de samenleving en ik kan mensen een stapje verder helpen.” Tom houdt niet zo van vastliggende kaders, zoekt daarom soms een grens op en wil vooral inspelen op de situaties die zich voordoen. “Je kunt niets fout doen, zolang je maar vragen blijft stellen”. Dat Tom als bemiddelaar gewend is om vragen te stellen blijkt op het eind van ons vraaggesprek. Als vanzelf neemt hij de regie over en begint mij vragen te stellen. Dat markeert de overgang naar een mooie afsluiting op het terras van de Verkadefabriek.